Yalnızlık

Kalabalıklar arasında kendini cüce bile görememek ne kadar zor. Ayak parmaklarım üzerine yükselmeye çalışıyorum ama nafile. Kimse beni görmüyor. Yağmur yağıyor, ben ıslanmiyorum. Uzaklaşmak, kaçmak istiyorum. Yüzümü nereye donsem aynada kendi suretimi görüyorum. Dertlerim var ama paylaşmak istemiyorum. Derdimi söylersem onlarda beni terkeder diye korkuyorum. Hiç degilse dertlerim benimle birlikte kalsınlar değil mı? belki onlarla hasbihal ederim. Ah yalnızlık! Ne kadar cok isterdim, iki kelam edecek bir dost. Etrafım insan dolu ama biliyorum onların da cogu yalnız. Cemiyet yalnızlık üzerine inşaa ediliyor. Bireysellik her alanda on planda.

Yer işareti koy permalink.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Şu HTML etiketlerini ve özelliklerini kullanabilirsiniz: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>